Impressie
Af en toe ontvangen we uitgebreide verslagen van de indrukken die deelnemers of piloten tijdens een tandemvlucht of vakantie hebben opgedaan. Soms euforisch, soms bezorgd...maar altijd de moeite van het lezen waard. We plaatsen je verhaal alleen op verzoek en in principe ongecensureerd, ook kritische opmerkingen zijn welkom.
Wil je een ervaring met ons delen (mag vergezeld gaan van foto's), dan plaatsen we die met plezier op deze pagina(s). Laat maar van je horen....
Reserve werpen, maar dan in het echt....
Aarlanderveen
door Bas de Weert (publicatie april 2007)
Begin parapente seizoen 07-04-2007
De start
Het weer in het paasweekend lijkt goed en ik besluit op de Zaterdag te gaan vliegen aan de lier om het vliegseizoen te laten beginnen. De eerste vluchtjes gaan met een crosswind van 1 á 2B welke haaks op het veld staat en gaan ondanks de matige wind omstandigheden lekker. Na de vierde vlucht besluit ik een laatste te maken en te landen bij de lier zodat ik direct bij mijn auto ben, in kan pakken en naar huis kan gaan. Vlak voor de lierstart trek ik het scherm nog twee maal boven me als check (lijnen zonder knopen e.d.) en leg alles klaar voor de lierstart. Aangekoppeld en gecontroleerd door mezelf en lierman, startprocedure wordt aangekondigd, starten, en met flinke benodigde input door de zwakke crosswind kom ik los.
Storing
Ik merk direct na de start dat er aan de linkerzijde met mijn lijnen iets niet in orde is. Ik kijk goed en zie dat een van de kleine brummelhaakjes van de lijn van de speedsysteem zich omwikkeld heeft om de C- en D-risers. Deze risers worden hierdoor voor minimaal voor 15cm omlaag getrokken en merk dit ook aan het langzame stijgen aan de lier en de uitwijking naar links. Ik moet dit direct compenseren door mijn rechter stuurlijn tot 60% omlaag te trekken. Op deze wijze lijk ik op zich prima aan de lier omhoog te gaan en besluit dit ook zo te houden. Ik heb direct de inschatting gemaakt dat het eventueel kunnen losmaken van deze knopen tijdens het lieren of vlucht niet zal lukken en besluit om op deze wijze de vlucht kort en bondig te houden en zo veilig proberen te landen.
De vlucht
De matige wind brengt me tot ongeveer 200m, ik krijg een commando van de lierman om los te koppelen. Ik merk direct dat het scherm van de lier af anders reageert en niet goed aanvoelt en probeer naar rechts te vliegen om zo tegen de wind in te komen. Om in te schatten wat deze knopen voor het vliegen betekenen probeer ik met beide stuurlijnen even neutraal te vliegen tegen de wind in te blijven maar merk dat het scherm direct naar links uitwijkt. Gelijk tegen sturen met gewicht en met de rechter stuurlijn op zeker 100% wil niet lukken het gevoel van stall ontstaat en het scherm maakt nog meer de inzet naar een linkerbocht/ zakvlucht die niet goed aanvoelt.
Ongecontroleerde bocht
Ik blijf heel even in deze scherpe bocht en probeer twee maal met rechts te pompen en recht hangen om het scherm weer stabiel te krijgen maar tevergeefs. Het merk dat het profiel van de linkerzijde geheel niet vliegbaar te maken is en verergert wordt door de linkerbocht waar in ik zit en de hoge snelheid die zich agressief heeft opgebouwd. Ik realiseer me dat ik nu met een veel te hoge snelheid ongecontroleerd omlaag ga. Ik bevind met ergens tussen de 75 en 100m en overtuig mezelf ervan dat ik op deze wijze nooit zonder brokken zal landen en besluit om de reserve te gebruiken.
Het werpen
Ik voel waar mijn handvat zit en trek deze met kracht naar buiten en heb direct de binnencontainer naar buiten getrokken. Ik kijk nog een fractie om me heen maar zie dat uitstel geen optie is en gooi het pakket door naar rechts. Je merkt dan dat het reservescherm de regie overneemt en (dit gebeurt echt veel sneller dan je verwacht) opzij zich al ontvouwt en boven je komt waarbij je een flinke draait maakt echter direct geeft dit een veilig gevoel omdat de neerwaartse snelheid naar beneden direct afneemt. Ik voel duidelijk dat ik goed aan de reserve hang, zie dat het hoofdscherm geen functie meer heeft en bekijk waar ik zal neerkomen. Ik kom binnen enkele seconden met een plof neer en het verbaast me dat dit nog relatief zacht gebeurt. Ik meld met de portofoon dat alles in orde is en kijk om me heen naar alles wat er om me heen ligt.
Daarna
Ik bekijk de knoop nog eens goed en zie dat deze tijdens de vlucht nooit losgehaald kon worden. Ik zie dat er zich een lijn van de C-risers in het brummelhaakje heeft gewurmd. Ik wordt binnen een aantal minuten vergezeld van collega piloten die me vragen wat er gebeurt is. Ik realiseer me dat ik de reserve echt getrokken heb, veilig ben geland en tot zover de juiste keuze heb gemaakt. En dit voelt even vreemd. Mijn conclusie Tijdens de start heb ik de lijnen, risers, scherm en overige gecontroleerd. Wat ik me echter niet specifiek kan herinneren is of ik de lijnen van het speedsysteem heb bekeken en of deze vastzaten aan de risers. Er kunnen zicht twee scenario’s hebben voorgedaan.
- Het kan zo zijn dat het loshangende brummelhaakje tijdens de start om de C en D risers is heengeslagen en de op deze wijze de storing heeft veroorzaakt. Als dat zo is heb ik geen goede controle voor de start uitgevoerd.
- Het kan ook dat het haakje wel normaal vastzat maar los is geraakt tijdens de start en daarna om de risers zijn heengeslagen wat daarna de storing heeft veroorzaakt. Het losraken van de haakjes is bij mij wel eens vaker spontaan (bijvoorbeeld op de grond tijdens opvouwen) losgeraakt. In dit geval heb ik gewoon vervelende pech.
Achteraf blijken de haakjes een grotere opening te hebben (+/- 1mm ruimer) dan de andere schermen die ik zo even inspecteer. Ik moet eerlijk voor een ieder en mezelf zijn maar vermoed toch dat de 1e de optie is de meest waarschijnlijke is en het grootste deel bij heeft gedragen aan dit voorval.
Wat heb ik hiervan geleerd?
De controle van je volledige uitrusting vlak voor de start is dus van groot belang. Daarbij eventueel loshangende delen, knopen etc. kunnen worden onderschept en een storing als deze had wellicht kunnen worden voorkomen. Het klinkt uiteraard allemaal erg vanzelfsprekend maar met een gebeurtenis als deze wordt ik in ieder gevel weer even goed getriggerd. Ook heb ik na deze gebeurtenis geen vertrouwen meer in de bevestiging van het speedsysteem door middel van de haakjes aan de risers. Ook zal ik een mogelijkheid bekijken om het spontaan losraken van de brummelhaakjes te voorkomen door het toepassen van bv een kousje.
Het komt niet vaak voor dat een parapente piloot een reserve gebruikt dus de kans dat jou dit overkomt is zeer klein. Zorg ervoor dat je hem niet hoeft te gebruiken. Wees gerust en voor een ieder een heel fijn vliegseizoen gewenst.
Bas de Weert – Alkmaar.
De overpeinzingen van Bram Breebaart ter gelegenheid van het nieuwe jaar en gebaseerd op zijn ervaringen in Slovenië in 2006 (publicatie januari 2007).
De burgermeester van Lijak
Voor mij was het de afgelopen zomer mijn tweede Slovenië avontuur.
Avontuur, dat kan je wel stellen. Je weet namelijk nooit zeker of je aankomt daar waar je het geplant had. Ik doel niet direct op de weg daar naar toe, maar het vliegen vanaf een berg richting dal. Onderweg naar Slovenië 2, had ik Slovenië 1 in mijn broekzak, dat best wel een zeker gevoel gaf. Jullie zullen dat ook gekend hebben.
Maar waarom heet dit stukje: de burgermeester van Lijak?
Is dat 1) hij is berucht tot in de verre omgeving en een vriendje van Joost ?
Is dat 2) hij is de de dikste burgermeester van het land?
Of is dat 3) een parapenter, ik dus, is de weg een beetje kwijt.
Het is vraag 3, ik ben inderdaad een beetje van de leg.
Tijdens een aantal vluchten vanaf Kobala, heb ik doodsangsten gekend en ik kan jullie verzekeren, dat is geen fijn gevoel. Is het hoogtevrees, absoluut niet, wat is het dan wel? Het zijn die opdonders van thermiekbellen die er voor zorgen dat het “relax vliegen” niet plaats kan vinden. Ik werd een aantal keren zodanig heen en weer gesmeten dat ik die thermiekbellen smeekte om mij met rust te laten. Ook het starten is veel moeilijker als ik dacht. Bij boer Sjaak kan je de mooiste starts maken, op Kobala ligt dat even anders, het loopt daar hartstikke schuin en het is gaan of niet.
Was mijn Slovenië-week dan niet geslaagd? Nee zo moet je dat niet zien. Alles er om heen geeft een fantastische kick. Van Kobala t/m de gemeenschappelijke eettent.
Joost, jij moet de nieuwe burgermeester van Lijak worden. En weet je waarom? Dan geef je mij een vergunning om een huisje te bouwen naast de startplek boven op Lijak. Je bent dan tevens mijn coach. Want daar heb ik zo geweldig gesoard. Het was een openbaring voor mij, zolang door de lucht zweven zonder noemenswaardige thermiekontploffingen. Silvan, die daar o.a. ook vloog, zag duidelijk dat ik op mijn gemak was. Het was onbeschrijfelijk gaaf.
Geen Kobala’s meer voor mij. Des te meer Lijak-momenten. Ik weet dus niet wat ik met een eventueel volgend Slovenië aan moet. Ik ben daar eerlijk in. Praktisch gezien kan ik niet met de SkyGliders op pad. Jullie op Kobala en ik eigenwijs boven Lijak willen vliegen. Is mijn beslissing beïnvloed door de ongevallen van Laura, Rob en speciaal Corné en Hessel? Ja, op de een of andere manier zit dat toch in mijn hoofd.
Parapenters, ik eindig met de volgende +/- 100 woorden:
Alice, Joost en natuurlijk het hele SkyGliders team, wat was het weer: spannend, leerzaam, zweten, lunchpakket, roofvogel, Kobala, afgrond, Kobarid, pizza, tentstok, flare, wie gaat er mee naar boven, riviertje, Kuk, afwassen, radio, denneboomgeur, aardappel-kanon, biertje, kano, of toch geen aardappel-kanon?, moe, volle koelkast, oh mijn helm ligt nog beneden, knoopje, angst, salade, weer een roofvogel, factor 32, een aantal landt gewoon naast de camping dat moet verboden worden, koperen ploert, inklapper, slaapzak, ik hoor muziek uit de radio, koud bier onder Lijak, hoe stroomt het riviertje in de winter?, cevap, haring, pukkel, kan je dat water drinken?, lekke band, receptie, dorst, steenslag, final, de bus, ober mag ik van u 25 pizza’s, zonnebril, huilende baby, go go go, en ik eindig maar weer met: het 1000 vluchten-hoofd van Joost.